Philippe Schaillée

In november 2010 zijn we, naar ondertussen jaarlijkse gewoonte, naar Indonesië gereisd.

Voor mij blijft het hoogtepunt van de trip nog steeds Bali.
Er is niks mis met Java. Ik ga nog steeds met plezier naar Jakarta, Solo, Semarang en zeker ook naar Sragen (geboortestad van Siska) maar Bali heeft net dat beetje meer…
In Bali is alles nét iets verfijnder : de presentatie én de smaak van het eten, de tempels, de lokale kunstwerken én de Balinezen zelf.
Hun joie de vivre is in schril contrast met dat van de moslim light-adepten van de andere eilanden die in alle plezante dingen van het leven een zonde zien.

Bali is meer dan de rest van Indonesië compatibel met “the way of life” van de Westerse “cultuur”.
In Java heb je al geluk dat je in een restaurant een bier Bintang kan bestellen… in Bali vloeit de alcohol rijkelijk en budgetvriendelijk waar je ook bent.
Mijn favoriet is de “Arak Madu”, een mix van Balinese rijstbrandewijn (arak), limoen en vloeibare honing (madu) … stirred, not shaken.

Dit jaar waren we vergezeld van Sandra (zusje van Siska) en haar kersverse echtgenoot Kris.
Een schitterend koppel, beide onderwijzers in dezelfde school in Solo, die hopelijk een lang en vooral gelukkig leven samen voor de boeg hebben.

Hieronder enkele foto’s van mooie en spectaculaire momenten.
Continue reading →